De 6000 evacuees vertrekken in verschillende groepen, geëscorteerd door Duitse soldaten op paarden, richting Duitsland. De sfeer is angstig en iedereen is ongerust. Men heeft de verhalen gehoord over het lot van de joodse bevolking en het einddoel van deze evacuatie is niet bekend. De tochten zijn zwaar. Er is geen of weinig eten en de Duitsers hebben niets geregeld voor onderdak of voedsel. Vooral de kinderen en de oudere mensen hebben het moeilijk met de honger en de kou.

Kaart route.jpg

OPERATIE 'LÈVESLOOP...en TRUG'

Er zijn een groot aantal interviews geweest met evacuees die in 1944 zelf nog kinderen waren. Zij gaven ons een indrukwekkend en emotioneel verslag over deze bijzondere tochten.  Vaak werd ons verteld dat het de eerste keer was na 75 jaar dat ze er weer over spraken. Bij deze gesprekken maar ook na het lezen van de vele dagboeken uit die tijd beseften wij pas goed hoe groot de impact is geweest en nog is bij deze Noord Limburgse gemeenschap.  Door deze gesprekken maar ook door het feit dat de tochten in de geschiedenis van de tweede wereldoorlog nauwelijks bekend zijn, willen we deze gedwongen actie, deze operatie een naam geven, zodat het voor de bestaande en toekomstige generaties als Historisch Erfgoed gezien gaat worden. Bovenal willen wij een verbinding maken tussen de huidige en de toenmalige generatie maar tevens ook de verbinding tussen de betreffende Nederlandse en de Duitse grensstreek. Ook daar heeft de burgerlijke bevolking net zo erg geleden onder de dwingende en bedreigende eis van de Nazi‘s voor evacuatie. Verder willen we zeker, dat ook buiten Noord Limburg, heel Nederland moet weten hoe dit stukje geschiedenis van invloed is geweest op het einde van de oorlog. Natuurlijk is het zo, dat er meer evacuatietochten zijn geweest in Limburg en verder in den lande en die zijn ook allemaal heel zwaar geweest. Echter, dit stukje oostkust van de Maas, als laatste bolwerk van de bezetter, dit stukje land, heeft het als bufferzone extra zwaar gehad.